wtorek, 24 grudnia 2013

Rozdział 1 - Nie wiem

Na początek chcę życzyć wszystkim wesołych świąt!
I chcę tu napisać, że jestę pisarzę!
I słucham sobie muzyki (dokładniej coverów z anime)! I lubię placki (i naaaaaleśniiiki :) )! A tak na serio, to będę coś sobie tutaj pisała. :) 
_________________________________________________________________________________

Siódemka przyjaciół przez ich życzenie została wciągnięta do wymiaru zwanego Grą. Będą musieli wyjawić swoje największe i najbardziej skrywane sekrety. Jak sobie poradzą? Czego się o sobie dowiedzą?

_________________________________________________________________________________
Rozdział 1                                             ,,Nie wiem"
                                                                 Kate

   Cały czas spadamy. Nie wiemy, czym jest to na dole, ale wiemy jedno: nazywa się Gra i jest straszne. Tak nam powiedział Przewodnik. Nie wiemy kim jest, ani jak wygląda, ale to nie ważne. Najważniejsze jest to, że praktycznie nic nie wiemy. Zanim się tu dostaliśmy, w naszym świecie był 24 grudzień, czyli Wigilia, ale również urodziny Amy. Zażyczyliśmy sobie, żebyśmy przeżyli przygodę. I oto jesteśmy.
   No dobra, muszę powiedzieć, kim jestem (opisem siebie zajmą się inni, oczywiście kiedy im na to pozwolę). Jestem Kate Mitchell, niektórzy nazywają mnie Kat, mam 11 lat, mam długie, brązowe, lekko kręcone włosy, brązowe oczy i, powiedzmy sobie, Miss Universe to ja nie jestem... Uwielbiam czytać książki (moje ulubione serie to Harry Potter, Pieśń Lodu i Ognia (Gra o Tron), Igrzyska Śmierci, Percy Jackson, Olimpijscy Herosi, Kroniki Rodu Kane, Władca Pierścieni i ogólnie większość fantasy, z tym, że nie trawię Zmierzchu. Nudne i z (o zgrozo!) wątkiem miłosnym na pierwszym planie! Gówno nad gównami), moje ulubione filmy to te serie wymienione wcześniej i Avatar, gdybym trafiła do Hogwartu, to najprawdopodobniej do Ravenclawu, gdybym trafiła do Obozu Herosów (Herosów, nie Jupiter) to do domku Hekate, a gdybym trafiła do Panem to do Dystryktu 3. Moje ulubione postacie to Leo Valdez, Rue i Luna Lovegood. Kocham Simsy i Assassin's Creed. Lubię słuchać Imagine Dragons (Radioactive, radioactive...) itp. (cały ten gatunek) oraz soundtracków z różnych filmów (mam słabość do soundtracku z Avatara i z W Pierścieniu Ognia). Uwielbiam czytać mangę oraz oglądać anime. 1,5 roku chodzę na lekcje rysunku (podobno nieźle mi to wychodzi). Ubieram się w dość zwyczajne ubrania (kolorowe bluzki, dżinsy i białe conversy z motywem z Gry o Tron (Dobra, to zwyczajne już nie jest. To mój znak rozpoznawczy). Moją najlepszą przyjaciółką jest Is. Bywam nieogarnięta (widać...). Wkurzają mnie sezonowcy, ale bywam fangirlsem. Mam młodszą siostrę, ma na imię Annie, ma 9 lat. Ale to wszystko poszło się p... dobra, to sobie daruje. To wszystko zostało po tamtej stronie.
   Boję się. Nie wiem, czy rozwalimy sobie czaszki o podłogę, pożre nas jakiś potwór czy coś jeszcze innego, bo Przewodnik powiedział tylko, że tu jest niebezpiecznie i że sami tego chcieliśmy. My sami, czyli ja, Isabell ,,Is", Alice ,,Al", Michael ,,misiek", Pete, Amy i Phil (Pete, Amy i Alice mają 12 lat, reszta 11). To była nasza cholerna wina. Na dodatek chudniemy w oczach. Na serio. Nasz wygląd zmienił się w 5 sekund. Po 10 sekundach wyglądamy jak trupy. Czyli nasze życie może skończyć się również przez śmierć z głodu. Świetnie, po prostu świetnie! Amy powiedziała, że skoro tu wszystko jest możliwe, to musimy się skupić. Może dostaniemy jakąś moc, czy coś.
   Nagle z palców Al wyłoniło się bardzo dużo wody. Spadliśmy na podłogę. Chociaż, trudno nazwać to podłogą. Bardziej jeziorem. Ale wcześniej była to podłoga. Miałam w myślach Percy'ego Jacksona. Też tak umiał. Wypiliśmy trochę tej obrzydliwej wody (Sukces! Żyjemy! To błoto nas nie zabiło! (wręcz uzdrowiło - nasz wygląd wrócił do normy). Ogólnie jest czarno, nie ma końca i jest woda. A tej wody aż za dużo, nie żebym narzekała, ale... No trudno! Raz się żyje, nie... (Cholera jasna, dramatycznie przypomina mi to Igrzyska Śmierci. Jeszcze okaże się, że tylko jedno z nas przeżyje...). Coraz bardziej mi się to nie podoba.
   - Tam są drzwi! - krzyknął Pete i pokazał palcem ledwo widoczny obiekt gdzieś daleko. Pobiegliśmy tam. To był wielki błąd. Drzwi same się otworzyły. Wciągnęło nas do zielonego pokoju. Z zielonej, włochatej podłogi wyłoniła się postać wyglądająca jak mieszanka Nica di Angelo i Katniss Everdeen (dla idiotów: chuda, blada kobieta z długimi, czarnymi włosami zaplecionymi w warkocz, brązowymi oczami, ubrana w brązowe dżinsy, czarną bluzkę z czaszką i wyposażona w łuk i strzały).
   - To ja, Przewodniczka, nie musicie się mnie bać. Wkroczyliście właśnie w podświadomość Alice Brown. Oto wasze bronie. Macie mało czasu. - znów znikła. Przynajmniej coś mamy. I wiemy wreszcie, czym jest Gra. Super, nie mogę się doczekać mojej podświadomości. Mam nadzieję, że będzie ostatnia. Otrzymaliśmy 7 mieczy. Jestem nawet dobra w walce na miecze (wszyscy nauczyliśmy się tego na obozie), ale wolę strzelać z łuku. Nagle w zielonym pokoju pojawiły się, kompletnie znikąd meble i drzwi. Meble wyglądały zwyczajnie. Normalne, takie z Ikei. Natomiast drzwi były czerwone, kompletnie nie pasujące do reszty. Miały wyrzeźbionego kosogłosa (Niestety, Alice jest lekkim sezonowcem. Czytała książki, ale pewnie jak minie ten boom na IŚ to nie będzie jej to interesowało. Ale da się z nią rozmawiać). Nagle ktoś otworzył drzwi. Do pokoju weszli członkowie zespołu One Direction, tylko że zakrwawieni i z całymi białymi oczami.

Kate

Alice

Isabell

Amy

_______________________________________________________________________________

Nie chciało mi się rysować całych postaci, więc zwinęłam siostrze takie coś. Chłopaki będą kiedy indziej.

niedziela, 15 grudnia 2013

Świat jest okrutny i mściwy, czyli dlaczego autorzy zabijają postacie.

Dlaczego miałam taki pomysł.
Wczoraj na muzyce śpiewaliśmy m. in. ,,Kolędę dla Nieobecnych". Wszyscy się popłakali, ale ja najbardziej.
Mieliście kiedyś tak, że po przeczytaniu czegoś smutnego popłakaliście się? Zdarza się. Mieliście kiedyś tak, że chcieliście rzucić książką o ścianę? Też się zdarza. Dlaczego autorzy nam to robią?
Bo muszą.
Taka już natura tej powieści. Sama nazwa nam to uświadamia. Płakaliście przy śmierci Rue? Miałam oczy pełne łez, a kiedy skończyłam rozdział, odłożyłam książkę i zaczęłam jeszcze bardziej ryczeć i do tego ciężko oddychać. Być może Collins chciała doprowadzić nas, czytelników to tego stanu.
Myślę, że tego nie trzeba wyjaśniać. 
Wiecie, co to jest? Mówi wam coś więcej słowo: zawsze (always)? To jest dowód, że miłość jest silniejsza niż śmierć. Że przetrwa wszystko. To była prawdopodobnie, w moim mniemaniu najsmutniejsza scena w całej serii Harry Potter. Rowling, dlaczego to zrobiłaś?

Aby pokazać, jak to jest stracić kogoś, kogo się kocha.





         
Tutaj spotykamy się z takim samym podejściem u dwóch autorów. Finnick i Fred. Niby mało ważne postacie, drugoplanowe, ale jednak trochę ubarwiały te książki. Finnick oczarowywał wszystkich... wszystkim. Fred rozśmieszał do łez. :'(












Bo tak.
Każda kartka = każda śmierć w Grze o Tron. Bez komentarza. Jaki zajebisty koniec posta, no kurwa! :) Przepraszam. Nie mogłam się powstrzymać.

Idioci, wszędzie idioci.

,,Jeśli tylko oglądałeś filmy, to jesteś takim fanem, jak ja kredensem."
,,Żyję wśród idiotów."
Te i inne cytaty krążą po internecie. Po części to prawda. Ile ludzi, którzy czytają książki jest w waszym otoczeniu? W mojej klasie 2 osoby oprócz mnie. Inni znają np. Igrzyska Śmierci, bo oglądali filmy (tak btw. zajebiste). Wkurza to was? Mnie bardzo.














Powyżej przykłady. Szczerze, akceptuję: 
- Wielkich fanów takich jak ja;
- Osoby, które przeczytały książki i obejrzały filmy;
- Osoby, które przeczytały książki;
- Osoby, które obejrzały filmy, ale nie uważające się za największego fana. Które obejrzały filmy bo lubią oglądać filmy. Po prostu.

Wkurwiają mnie ,,fani" którzy obejrzeli 1 film i uważają się za największego fana na świecie. Wiecie, o co chodzi. Pomijając fakt, że wkurwiają mnie natankowcy. Brak jakichkolwiek słów.

środa, 11 grudnia 2013

Zmierzch, błyszczące wampiry i... blogi?

Dot. ostatniego posta: To miał być żart i satyra na to całe pierdolenie o szatanach itenteges (taka przeróbka itp.). Ogólnie tego nie lubię i nie rozumiem czemu ludzie się tym jarają. KOCHAM HP i pozostałe NSE (najlepsze serie ever: HP, IŚ, PJ, FNiN, KRK, LOTR). Robiłam sobie po prostu ,,jaja". Przepraszam, jeśli kogoś to uraziło.
Poniższy post będzie o krytykowaniu Zmierzchu. Jeśli w twoim mózgu nie ma choć trochę dystansu do świata i śladowej ilości orzechów arachidowych (;___;), nie czytaj dalej.

______________________________________________________________

Szczerze nie wiem, czym ludzie się jarają. Trochę miłości, trochę trupów, trochę nekrofilii, pedofilii, trochę zboczenia i trochę dużo nędznych opisów. Zacytuję Nonsensopedię: 

Fabuła... co?! Jaka fabuła? 
Akcja... jaka akcja? 
Treść... jaka treść? 
Ilustracje...szlag! Ilustracji też nie ma! 
Ale za to jest okładka! 

 To mówi samo za siebie. Tu miała być bezczelna reklama. Zmierzch jest książką papierem z literami o miłości, ewentualnie wampirach, miłości i czy wspominałam już o miłości? Kolejny cytat: 

Przez ciebie nadal śmierdzą mi oczy! 
   Z listu Króla Juliana do Stephenie Meyer 

 Naprawdę przepraszam: 

   Otrzymanie jednego chromosomu więcej nie znaczy, że masz Downa – sprawia, że zostajesz wilkołakiem (co właściwe, patrząc na Jacoba Blacka, na jedno wychodzi. 
   Otrzymanie dwóch chromosomów (chociaż nikt nie wie, jaką drogą przybywają owe chromosomy) nie znaczy, że masz niezbadane jeszcze upośledzenie genetyczne/jesteś żabą – sprawia, że jesteś wampirem. 

 Przepraszam za bezczelną reklamę, ale ta strona rozwala system. Ale powiedzmy sobie szczerze, o czym to opowiada? (ja wiem, niestety [zostałam zmuszona przez siostrę] przeczytałam to gówno, ale ogólnie) O nastolatce, która musi wybrać pomiędzy dwoma facetami (pomijając fakt, że jeden ma 100 lat, jest blady jak trup, bo jest trupem i wpierdala krew, a drugi to wilkołak, i co miesiąc dzieją się z nim różne rzeczy, i bynajmniej nie jest to okres [chociaż, gdyby się zastanowić...]) GDZIEŚ to już widziałam. Przykłady (jest ich więcej, wymienię kilka): Hermiona-Harry/Ron (HP), Sadie-Walt/Anubis (KRK), Katniss-Peeta/Gale (IŚ)... długo by wymieniać. Tylko, że wyżej wymienione serie mają coś więcej, niż wątek miłosny. SENS i wiele, wiele (x987987...) więcej. Nie do wiary, jaką przepaść tworzy różnica kilku lat. Ja zostałam wychowana na HP. Moja młodsza siostra (sama sobie to, cholera zrobiła) uwielbia Zmierzch (i kucyki pony tak btw. Wygugluj Twilight Sparkle tak, żeby nie ugotowały ci się oczy. Jeśli to zrobiłeś, dostaniesz Nobla, Oskara, Grammy itp. itd.). Poprosiłam ją, żeby to wypełniła (róż - ona, niebieski - ja): Widać cudne efekty -_-. I jeszcze dodam, że ona oglądała tylko filmy. Uważa, że czytanie jest głupie. Nieraz, uwierzcie mi, nieraz miałam ochotę ją udusić. Jeśli chodzi o ekranizację, w ogóle (tak btw, dlaczego kazało mi to pisać oddzielnie?) mi się nie podoba. Pattinson w każdej innej roli mi się podobał (np. nawet dobrze zagrał Cedrika), tylko w roli Edwarda nie. 

Róż - ona, niebieski - ja







Zmierzch (u góry) vs. Igrzyska (u dołu).

Miny Kristen (Bella, z prawej) a Emmy (Hermiona, z lewej)...
_____________________________________________
BONUS

O blogach słów kilka.

Na początek wyjaśnienie, ale pewnie wie to każdy: fanfiction (twórczość fanów) - opowiadania, blogi itp. tworzone przez fanów (często zboczone - to już moje zdanie -). Pasowałoby też przeczytać artykuł Mary Sue na Nonsensopedii. Kolejna ch**owa reklama. Sorry...
Większość to opowiadania o tak zwanych parringach, czyli parach z najróżniejszych osób. Czasami jest to bardziej zboczone, czasami mniej. Przedstawiam rysunek miszcza painta, przedstawiający moją reakcję na różne parringi (na podstawie parringów z HP. Wbrew pozorom, tam jest ich najwięcej.):


Hinny - Harry i Ginny, Romione - Ron i Hermiona. Dramione - Draco i Hermiona (ups, zapomniałam dopisać Dharry (Draco i Harry), gdzieś pomiędzy 3 a 4.), Sevmione - Snape i Hermiona. Dziwne, nie? A no dziwne. 

Krótkie wyjaśnienie Mary Sue - wyidealizowana postać z książki/filmu/mangi/anime przerobiona na blogu z opowiadaniami. Często Hermiona, która pi****li cały Hogwart. Włącznie ze Snape'm, Luną itd, itp.

Koszmar? Na całego.

_____________________________________________________

Ps. (duuużo później...) 

Zdałam sobie sprawę z tego, iż niektórzy porównują Zmierzch do HP (było to w czasach tzw. Wielkiej Potteromanii (żałuję, że wtedy byłam zbyt głupia, żeby cokolwiek rozumieć. Serio. Może ludzie lepiej zrozumieliby mnie. Ale cóż, są jeszcze Igrzyska i ekranizacje (Kosogłos cz. 1 za rok, Kosogłos cz. 2 za 2 lata), lub do Igrzysk. Swoją drogą, czy fabuła tych serii (przepraszam, Zmierzch to ,saga') jest jakkolwiek do siebie podobna? Igrzyska i HP są 100 razy lepsze (widziałam na YT kilka filmików, gdzie były fanki Zmierzchu i Igrzysk/HP które rozmawiały o zaletach ich ulubionych książek i nierzadko skakały sobie do gardeł, lub parodie, które rozwalały system (http://www.youtube.com/watch?v=_z6kFjbR2po, http://www.youtube.com/watch?v=R8PkXaw69QQ, http://www.youtube.com/watch?v=a_zCqKTS5o0 (z tym, że to ostatnie ma kilka części). Wyzywały się i cóż, zarzucały, że 
1. HP nie opowiada o miłości.
Ludzie, to seria o wampirach nie opowiada o miłości. Tylko o obsesji. Dlaczego Harry przeżył? Zastanówcie się jeszcze raz, przeczytajcie książkę a potem pogadamy jak człowiek z... dobra, to sobie daruję.
2. Harry Potter skopiował Zmierzch.
LUDZIE, autorka musiałaby przenieść się w czasie
HP (1 tom) - 1997 Zmierzch (1 tom) - 2005
3. Wybór pomiędzy 2 chłopakami
Było już wyżej!
Jest tego więcej, ale nie chce mi się pisać.

Teraz role się odwrócą, czyli hejtowania Zmierzchu ciąg dalszy

1. Nazywa się Black, potrafi zamieniać się w psa. Gdzieś to już widziałam. 
2. Zerżnięte z innych książek (tak btw. nie są one cudami, Pamiętniki Wampirów są jakieś takie... dziwne).
3. LUKIER SZKODZI. Jak widać, zapomniała o tym pani Meyer.

Nijak się da porównywać NSE do Zmierzchu. Kolejny miszcz painta:


:)

niedziela, 8 grudnia 2013

Fantasy a religia

Jako wielka fanka, nie mogłam o tym nie napisać. Weźmy na przykład HP. Każdy wie o co chodzi. Pierdolenie Natanka stało się sławne na całą Polskę. W tej serii zły (Voldemort) przedstawiony jest jako zły, trudno tu dopatrywać się takich rzeczy (na szczęście). A że ten [cenzura] nie czytając książek, nawet nie oglądając filmów dorobił się takiego zdania, to serdecznie środkowy palec dla niego. Takie jest moje zdanie. Pierdolenie o tym nie ma najmniejszego sensu. Moja nauczycielka matematyki w podstawówce była typowym Natankowcem. Na godzinie wychowawczej mieliśmy o tym (nie mogła [cenzura] wymyślić lepszego tematu). Powiedziała, że osoby, które przeczytały HP mają podnieść rękę (podniosła cała klasa, ale większość oczu była skierowana na mnie). Otóż, w tym samym czasie wpatrywałam się w nią z miną, z której wynikało, że to zamieszanie jest dziwne. Każdy wiedział i wie, że ja od lat należę do różnych fandomów. Powiedziałam, że to pani jest opętana, nie my. Wywaliła mnie dzi*ka z sali. Zapamiętałam tą lekcje na całe życie. Jednocześnie uświadomiłam sobie, że świat jest dziwny, był dziwny i będzie dziwny. Tzw. nie drażnij idioty, bo wyjdzie na ciebie. Koniec tematu, po prostu.






Takie tam nie w temacie :)


\
APEL DO WSZYSTKICH IDIOTÓW!!!

Przypatrz się w to, hejterze. Nie na środku, trochę bardziej na lewo. To o tobie myślę. True story. 

sobota, 7 grudnia 2013

Happy End?

Podyskutujemy o szczęśliwych zakończeniach. Osobiście jestem optymistką i chcę dla wszystkich jak najlepiej, ale tu chodzi o książki i filmy. Happy End a'la Disney ,,i żyli długo i szczęśliwie?" - według mnie jest nudny i przerysowany. Uważam, że najlepszy jest take dobre zakończenie, ale jednak nie do końca. Bo czy gdy giną niewinni, dobrzy ludzie, to może zakończyć się szczęśliwie? Niby tak, ale nie do końca. Jednak też nie lubię, jak to wspaniale, poetycko ujęłam, rozpierduchy za rozpierduchą jak w Grze o Tron (Pieśń lodu i ognia). Cholernie (podkreślam: CHOLERNIE) podobało mi się zakończenie Kosogłosa. Ukazało okrucieństwo wojny, smutek i żal, a jednocześnie zakończyło się to ,,szczęśliwie". Kapitol zabił tylu niewinnych ludzi, w tym siostrę i przyjaciół Katniss. Zresztą, patrząc na dane z prawdziwych wojen, wypada to podobnie. Cóż, odbiegam od tematu. Ale chyba czas zakończyć ten post. Na koniec, trzy palce do góry. Tylko to pozostaje.







Cześć!

Heja! W pierwszym poście powinnam napisać coś o mnie. Kilka faktów:
1) Nazywam się Kasia ,,Kkaass". Nazwisko? Nie-twój-zasrany-interes :)
2) Wieku też nie powiem. Bo tak.
3) Kocham The Sims. Serio!
4) Uwielbiam serie (książki i filmy) Igrzyska Śmierci, Harry Potter, Percy Jackson (Bogowie Olimpijscy, Olimpijscy Herosi), Władca Pierścieni (i Hobbit), Kroniki Rodu Kane, Felix, Net i Nika... Ogólnie cały ten gatunek!
5) Kocham rysować, podobno idzie mi to nieźle. Chodzę 1,5 roku na dodatkowe lekcje rysunku.
6) Całkowicie zmyślone, ale oparte na mnie: Mój patronus to Kosogłos, jestem w Ravenclawie, jestem półkrwi (czarodziej i Hekate, booyah!), Dystrykt 11.
7) To powyżej jest nieprawdą, bo to jest niemożliwe. A jednak chciałabym, żeby było możliwe -_-
8) Mieszkam na zadupiu.
9) Ten blog nie będzie miał stałego tematu. Czasami będą rzeczy z Simsów, różne recenzje, moje ,,dzieła" itp.
10) Bezczelna reklama - jestem adminką na tej stronie - https://www.facebook.com/NieChodziOHappyEndTylkoOOpowiesc
11) Lubię Niekrytego Krytyka.
12) Nienawidzę Zmierzchu. Źle napisane, puste i z dziwną fabułą. Fatalna książka, ekranizacja jeszcze gorsza.

Na razie tyle :)